W związku z pytaniami dotyczącymi powstawania różnicy zużycia wody pomiędzy wodomierzem głównym, a sumą zużycia z wodomierzy w budynkach wielomieszkaniowych informujemy, co następuje :
Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, ze zm.) ilość wody dostarczanej do nieruchomości ustala się na podstawie wskazania wodomierza głównego. Miejscem wykonania umowy o dostawę wody jest zawór za wodomierzem głównym w budynku i tylko do tego miejsca przedsiębiorstwo wodociągowe może odpowiadać za dostawę wody zawartej z MPWiK
w wymaganej ilości, pod odpowiednim ciśnieniem oraz należytej jakości.
Pomiar ilości dostarczonej zimnej wody zawsze odbywał się za pomocą wodomierza głównego, instalowanego na każdym połączeniu (przyłączu) instalacji z siecią wodociągową. Naturalną konsekwencją takiego praktykowanego od lat sposobu opomiarowania instalacji jest rozliczanie należności za wodę według wskazań z tych wodomierzy. Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie ponosi bowiem odpowiedzialności za stan techniczny instalacji wewnętrznej, budynku wybór wodomierzy lokalowych i wybór sposobu rozliczania za wodę.
Przy rozliczaniu zużycia wody wykazanego przez wodomierz główny na odbiorców posiadających opomiarowane zużycie we wszystkich lokalach okazuje się prawie zawsze, że wskazania wodomierza głównego są wyższe niż suma wskazań wodomierzy indywidualnych.
Przyczynami powszechnie występujących różnic w zużyciu wody pomiędzy sumą zużycia według wskazań wodomierzy indywidualnych , a zużyciem według wodomierza głównego są:
- Dokładność ich wskazań ( błąd pomiaru może spowodować różnicę do 10%) i nie ujawnianie przez liczydło wodomierza małych przecieków z urządzeń domowych, których suma jest tak duża, że zostanie zarejestrowana przez wodomierz główny.
- Nieprawidłowa eksploatacja wodomierzy, zakazane manipulacje i ingerencje użytkowników.
- Niezadowalająca jakość wody, która powoduje odkładanie się w wodomierzu zanieczyszczeń, wapnia, żelaza itp., który w efekcie wskazuje mniejsze niż rzeczywiste zużycie wody.
- Występujące w instalacji zjawisko uderzeń hydraulicznych spowodowane chwilowym zapowietrzeniem instalacji oraz nieszczelność instalacji wodociągowej.
- Najczęściej występujący w starych budynkach nie przygotowanych projektowo do montażu wodomierzy sposób montażu wodomierza ” w pionie” i zbyt krótkie odcinki przewodów
do podłączenia . Powoduje to zaburzenia przepływu przed wodomierzem. - Brak rzeczywistych wyników z mieszkań , w których nie udostępniono wodomierzy
do odczytu i konieczne szacowanie przez spółdzielnię zużycia ( rozliczanie zużyciem średnim
z poprzedniego okresu rozliczeniowego). - Niejednoczesność odczytów wodomierzy mieszkaniowych i wodomierza głównego .
- Nie rejestrowanie przez wodomierze mieszkaniowe przecieków w instalacjach wewnętrznych spowodowane czynnikami technicznymi lub wypływem wody poniżej progu rozruchowego wodomierza ( w tym przepuszczanie uszczelek przy nocnym wzroście ciśnienia w instalacji). Próg rozruchu wodomierza jest to próg poniżej którego wodomierz albo nie pracuje, albo jego wskazania obarczone są błędem pomiaru bliskim 100%.
- Nieprawidłowe wykonanie układów pomiarowych niezgodnie z warunkami określonymi przez producentów wodomierzy (np.: wodomierz zainstalowany bez wymaganych odcinków prostych).
- Zaokrąglenie odczytu do pełnych m3 (ma znaczenie przy niewielkim poborze wody).
- „Przebicie” ciepłej lub zimnej wody przy zastosowaniu baterii mieszalnikowych (należy stosować zawory zwrotne na cyrkulacji cieplej wody i kontrolować ich sprawność).
- Uszkodzenie wodomierza mieszkaniowego lub niedopuszczalna ingerencja w jego pracę.
Mieszkańcy budynków wielolokalowych zawsze, również przed wejściem w życie przedmiotowej ustawy, płacili za wodę dostarczaną do budynku według wskazań wodomierza głównego, a więc ponosili koszty związane ze stratami wody z powodu nieszczelności instalacji.
To skorzystanie z uprawnień właściciela/zarządcy do opomiarowania lokali zwróciło powszechną uwagę na występowanie różnicy pomiędzy wskazaniami wodomierza głównego a sumą wskazań wodomierzy indywidualnych. Z tych powodów w 2005 r. znowelizowano ustawę o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, wprowadzając ustawowy obowiązek rozliczania ww. różnicy. W myśl art. 26 ust. 2 ustawy, jeżeli odbiorcą usług jest wyłącznie właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego lub budynków wielolokalowych, jest on obowiązany
do rozliczenia kosztów tych usług. Suma obciążeń za wodę lub ścieki nie może być wyższa
od kosztów ponoszonych przez właściciela lub zarządcę na rzecz przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego.
Zgodnie z art. 26 ust. 3 w/w ustawy właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego dokonuje wyboru metody rozliczania różnicy wskazań wodomierza głównego i sumy wskazań wodomierzy zainstalowanych w lokalach. Stosownie do zapisów Regulaminu rozliczania kosztów zimnej wody i odprowadzenia ścieków w zasobach ZSBM „Piast” par. 3 ust. 1.1 stanowi iż rozliczenie wody:
„W budynkach w których wszystkie lokale mieszkalne wyposażone są w wodomierze – wg wodomierzy. Różnica zużycia wody pomiędzy wskazaniami wodomierza (sumami wskazań wodomierzy) głównego(-ych) a suma wskazań indywidualnych wodomierzy lokalowych rozliczana jest proporcjonalnie do zużycia wodomierzy lokalowych”.
Mając na uwadze ograniczenie kosztów z tego tytułu prosimy Państwa o niezwłoczne zgłaszanie zauważonych nieprawidłowości pracy wodomierzy oraz widocznych przecieków z instalacji.
Kraków 07.06.2017 r.
